Od Maxa CD Samanthy

Sammy wybiegła prędko na dwór. Spoglądała w górę łapiąc drobne płatki śniegu na język i na ręce. Śnieżynki topniały zaraz po zetknięciu się z ciepłą skórą dziewczyny. Uśmiechnąłem się mimowolnie patrząc jak Samantha cieszy się niczym dziecko. Wyglądała tak uroczo. Śnieg zawirował na chłodnym podmuchu wiatru. Sam była bez czapki, co mogło skutkować katarem na następny dzień, więc założyłem jej swoją. Chwilę protestowała, ale w końcu uległa. Przez jeden bardzo krótki moment poczułem się jak rodzic. Dziewczyna oparła się o mnie plecami, a ja objąłem ją rękami i oparłem brodę na jej głowie. Staliśmy tak chwilkę podziwiając biały puch tańczący w żółtym świetle lamp. Nasze oddechy zmieniały się w parę wodną i rozpływały się z powietrzu. Do tego gwieździste niebo i ten śnieg sprawiały wrażenie jakby to zamiast mroźnych płatków spadały malutkie gwiazdki. W tym momencie przyszedł mi do głowy pewien pomysł.

- Zaraz wracam – rzuciłem puszczając zdezorientowaną dziewczynę i uciekłem w najciemniejszą stronę

- Max? – Sammy rozejrzała się poszukując mnie wśród ciemności

Odczekałem kilka sekund lepiąc w tym czasie śnieżkę. Następnie podbiegłem do Sam wielkimi susami pokonując warstwę śniegu, który przyjemnie chrzęścił pod butami. Nie udało mi się jej zaskoczyć od tyłu, ale i tak trafiłem rzucając śnieżką.

- A masz! – krzyknąłem śmiejąc się jak dzieciak, zaskoczona Sammy przez chwilę nie wiedziała co się stało, ale sekundę później już goniła mnie ściskając w rękach swoją śnieżkę

- Osz ty! – usłyszałem za plecami, a w następnej chwili bitwa rozpoczęła się na dobre

Później…

Zdyszani, mokrzy i roześmiani zawarliśmy po kilkunastu minutach rozejm. Zziębnięte palce ciężko było zgiąć, śnieg wpadał za kołnierz kurtki, a na dodatek burczało nam już w brzuchach. Podwinąłem rękaw odsłaniając zegarek i z lekkim przerażeniem zdałem sobie sprawę, że kolacja kończy się za jakieś piętnaście minut.

- Kolacja! – krzyknąłem w stronę Sam i obydwoje zerwaliśmy się biegiem na stołówkę

Samson? :3 Krótkie xd