Ściskałam jego dłoń i starałam się żeby nie płakać. Przecież muszę jeździć, jak stracę czucie w nogach, to co się stanie z moimi ukochanymi końmi? Co z tymi osiągnięciami? Ja się tak łatwo nie poddam i każdy o tym wie. Chwila skoro jestem w szpitalu, to moi rodzice zaraz tu będą. No i jak przewidziałam, w drzwiach stanęła moja mama. W stanowczo za krótkiej sukience i za wysokich szpilkach. No to ciekawie. Podeszła do mnie i szybko usiadła na łóżku. Przygniotła mi nogę.
-Mamo boli mnie jak na mnie siedzisz!- Zirytowalam się, ale po chwili pojęłam, że poczułam moje nogi.
-Jacob czuję moje nogi! Czuję!- Zaśmiałam się i podniosłam się.
-Czy to Twój chłopak?- Zapytała moja mama z dziwnym wyrazem twarzy.
-Mamo proszę Cię!
Jacob?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz